Uyandim
Seni sevdigimi söylemeye.
Uyandim ;
Bir sınır çizgisinden ibaretmis
Tüm erkek ya da kadinligimiz.
Bir sınır çizgisi
Sen ve ya ben ,
Erkek yahut kadin ,
Yasam ya da ölüm ,
Sila ve gurbet ,
Vuslat ve de hasret.
Tel örgüleri bile yok.
Ya kaldirmis birileri
Ya da olmamis hic ,bilinmez.
Olmak icin herhangi biri
Agrisiz bir adim yetecek.
Uyandim
Verebilecekken kendi kararimi
Boguldugumu farketmeye
Bana dayatilan "gercekler"de.
-ki degilken hicbiri
birbirine uzak
olamiyorlar
sen ve ben gibi
hakikat.-

* * *

Uyandim
Sınır çizgileri görmeye ;
Bir adim yetecek kadar ince
Atip gecmeye
Ve kalin ki
Bazi bazi sendeliyorum üzerinde
Kendimi kaybedince.
Halbuki iki kelime
Seni sevdigimi söylemeye ,
Tek adim atlamaya çizgiyi
-"arkadasim"
yahut "askim"-
Yetecek.
Uyandim
Söylemeye sevdigimi seni ,
Farketmeye cizgileri ,
ve korkmaya
ve geri dönmeye yataga.
Uyandim.

***

Döndüren agrisiz adimlari
Ciglik ciglik sancilara;
karar süreci,
sendelemeler...
Cizgiyi asmaya böyle uzak,
Cizgiyi asmaya böyle yakin olmak ;
Cizgide olmak;
Sancimak!
Icin icin aglamkatayim.
Icim firtina,
Icimde firtinalarla savasmaktayim.
Uyandim
Sesini hatilamaya ,
Söylediklerini duymaya.
-ve hayret!-
Basardim.
Lakin kutlayamam zaferimi ;
Ürkek ve korkak!
Kaldim bu yaninda cizginin;
-Arkadas!-
Kaybolmasin diye kazandiklarim
Yuttum dilimin ucuna geleni.
Sınır çizgisi
Sessiz sakin kabullendim
Sahte "gercekliklerini".
***
Ah!Yine kadin
ve yine erkegiz ,
Hala gubete hasret
ve vuslata sevmek deriz...
Halbuki cizgiler ,
(-ve dikenler de yok halbuki-)
Gecilmek icin cizildiler.
Elimdeyken kavusmak
Gurbetteyken , eve ;
Hapsettim kendimi ,
Hasret denilen maphushaneye,
Elimdekileri yitirmeyeyim diye.
Yitirmeyeyim diye elimdekileri...
Oysa nedir ki
Su bombos elimdeki?

***
Uyandim
Uyudugunu görmeye.
Ah sereserpe!
-ah güzelsin ki öyle!-
Sınır çizgisi
-Meger ne de kücükmüs adimlarim-
Seni uyandirmaya uzandim.
Derken uyuyakladim.
Böyle kadin,
gurbet
ve hasret
uyuyakaldim...